تِلا وَنْگ بَزو ، فِرو بُورْده شُو ، مِه یار نِمو
دِل پِره دَرده ، نُور ره بَوِرْده ، مِه چِشمه سُو
بَس که هارِشیمه دِرازه راه ره
بَس که وَنْگ هِدامه جانه خدا ره
دِل بَیّه  لِر، درد بَیْته سَر
کِه ره بَووهِم شه حال وزاره
خدایا بَرِسِن مه جانه یار ره
دِلداره سه دِل زَنّه پَر
هاکِرده غم مه دِل ره پِر ، شه جانه جا بَهیمه سِر
خدا مه یار دَره کِجه ، هاکِرده چه وِه اَنْده دِر
♂شیشِک بَیّه گوم  شو بَیّه تِموم ، وا بَیّه روز
آفتاب بَزو سَر ، روجا بَیْته پَر ، دِل دارْنه سو
مثال چِلچِلا دِل زَنّه پَرپَر ، خوانه پَر بَکِشه یاره خانه سَر
وِه هَسّه مه دله قِرار
خستگی دَر شونه مه تَنْجه وِلّا
وقتی که یار گِنه خدا قوت یار ، خدا وِره مِوِسّه دار
اِنا اِنا مه جانه یار که اِسّائه مه انتظار
بِرو بِرو هِنیش مه وَر ، که بَیْره تا مه دل قِرار
رَفت و روش وَسّه ، اَی وُونی خَسّه ، مه وَر هِنیش
♀غُصّه نِدارْمه تا تِه ره دارْمه شه چِشه پیش
ته مه چِشه سو و دله قِراری
مه ره پیر هاکِرْده چشم انتظاری
دِرازه شو نَشومْبه خو
♂چَنْده پِرمِهری و شیرین زِبونی
به قربون ته  و ته مهربونی
ته نَوی مه چِش نِدارْنه سو
ته هَسّی مه دله قِرار ، مِنو بِهار مه جانه یار
بِرو که دم غنیمِته ، فَلِک نِدارْنه اعتبار




 [ مهدی درخشانی منصورکوهی ]

بورم یزد و ته وِ یزدی بیارم           ته وسّه مخمل عالی بیارم

کاری نکن ته سر وسنی بیارم      ته ململ چش ره عصری بیارم

 

ته بوردن بوردن آ مه هارش هارش قشنگ کیجا جان دنبال ره هارش

 کهو آسمون ره کمبه سفارش      ته بوری بین راه دئیره وارش

 

 سر تپه نماز کند کیجا جان          کمر ره دلا راس کند کیجا جان

 خدا جه التماس کند کیجا جان     مه ره شِه ور دراز کند کیجاجان

 

اونجه ته اسّایی مه روبروئه        ته تن کت و شلوار رنگ کهوئه

 اگر دونم این عاشقی دروئه        یک مثقال تریاک این جان گروهه

 

 دیاری دیاری نزن اشاره             دشمنون بیتنه دور اماره

 الهی دشمن دل بووئه پاره         من آ ته عاشقی ندارنه چاره   

 

اگر مه ره خوانی شب تار برو      ندارنی وسیله با قطار برو

 اگر دشمن بهیته سر راه ره       هاکن میون برو آب دریاره

 

 برو تا گندم یک دانه بویم           برو تا اب رودخانه بویم

 همین که شو بیّه دستی به گردن که روز روشن بیه بیگانه بویم



[ مهدی درخشانی منصورکوهی ]

مرغنه جنگی

عمو نوروز بره مرغنه جنگی        

بزن بشکن درو و دل ده رنگی

ات کل دت کل سه تا چارتا نووشه

پایین تا بال مله رسوا بووشه

سیوئی اسبه دیمه رو نیئنه

تیلاشی دل خنه ره سو نیئنه

بزن بشکن رنگی هاکرده کله

نشون هاده وه رسماسیه دل ره

بشکسه مرغنه هاکرده خنه

نکرده استخاره بوی مارمه

اته بیار ونوشه بک و بو ره

روشن هاکن خنه بی سک و سو ره

بشن او کنای سر مشت هاووشه

روشنگ چرخ هاییره وشت هاووشه

همیشگ پنجره ور خو بووشه

نو سال توم بووئه تا شو بووشه

بزن بشکن بخون کنا به کنا

بخون خار خار بخون دل دل بوو وا

((باد بهارون بیئمو

نوروز سلطون بیئمو

مژده دهید دوستون

گل در گلستون بیئمو

مشت عموی با خدا

ایشالا بوری کربلا

باد بهارون بیئمو

نوروز سلطون بیئمو)) 

ته کیسکاگ مشته مشته عمو نوروز

خداوری ته ور شوئه یا گه روز

جمع هاکن بشکنی کل و سیو دل

دوش هاییر پید ساله هچی سرچل



[ مهدی درخشانی منصورکوهی ]
مه مازندرون
Me mazenderon
تره ویمبه مه چش هی کنده اسلی
Tere vimbe me chesh hey kendeh asli
ناخش تن دارنی و جـان من هسی
Nakhesh tan darni o jane men hasi
تـه مــه مـازنـدرونی مه چش سو
Te me mazenderoni me chesh so
کی بکـــوشته تــره دل هسه سیو
Ki bakoshteh tere del bayeh siyoh
ته صــحرای همنـــدی بـــلاره
Te sahraye hemendiye belare
دماونده بلندی ی بـــلاره
demavandeh belendiyeh belareh
همــن سبزه قـــوا ره کی بروته
Hemen sabze ghevare ki baroteh
کهــــو سنگه طــلا ره کی بروته
Kaho sange telere ki baroteh
خونش دم للــــواره من بنــازم
Khonesh dam lalevare men benazem
تــه اون قد و بــالا ره من بنازم
Te on ghad o balare men benazem
تــه دریـــوی صدا کلاک اوره
Te deryoye seda kelake ore
ته صـــحرا ته هوای بک و بوره
Te sahra te hevaye bek o bore
ته جنگل و صفـــا ره کی بروشته
Te jangel o sefare ki baroshte
ته لمپا نیمچه سوره کی دکـوشته
Te lampa nimche sore ki dakoshteh
تــره ویمبه، نویمبه نـالـــه دارمه
Tere vimbeh navimbeh naleh darmeh
بمــوئن تـه پلی ره بـــانه دارمه
Bemoan te palire bane darmeh
زمسون ورف و سرمـا ره چی بیه
Zemeson varf o sermare chi bayeh
زلال اوی  بچـــــاره چــی بیه
Zelale oye bechare chi bayeh
خیابــون گو و گوگزاره چی بیه
Khiyabon goo o gogzare chi bayeh
چپون و گسفن همــراره چی بیه
Chapon o gesfen hemrare chi bayeh
خنه چــاچ و وه گالـه سر نویمبه
Khene chach o ve galeh sar navimbeh
کاکل زرده کــلاره سر نــویمبه
Kakel zarde kelare sar navimbeh
هنــه لو اسبه کوکو ره نــویمبه
Hane loo esbeh kokore navimbeh
خیابون ونگــه منگــوره نویمبه
Khiyabon vange mangore navimbeh
دشونـه کـــره دوره آرزومــه
Deshone kare dore arezomeh
ایـوونــه گره تـوره آرزومــه
Ivone gare tore arezomeh
مسلمونـون مسلمونـی چـی بیه
Mesalmonon mesalmoni chi bayeh
شو نشینی امیر خونی چـی بیه
Sho neshini amir khoni chi bayeh
اگـه رسم وطـن داری وه هسه
Age rasme vatendari ve haseh
برو مازنـــدرون اینجه ته هسه
Bero mazenderon injeh te haseh
ته اون ذلف طلاره من بگردم
Te on zelfe telare men bagerdem
شونه بزه کــــلاره من بگردم
Shoneh baze kelare men bagerdem
کر و بینج و کوفاره من بگردم
Kar o binja kofare men bagerdem
جینگا سر هی و هاره من بگردم
Jingasar hay o hare men bagerdem
اودنگه سر شه اوره چاره کردن
Odange sar she ore chare kerden
خشک هیته لب دباره تازه کردن
Kheshk hayte lab debare taze kerden
کتولــی و نجمــاره سر هدامه
Katoli o najmare sar hedameh
امیری ، طــالبا ره سر هـــدامه
Amiri taleba re sar hedameh
تیل و تیل دکتی ره ونگ هدامه
Til o til daketi re vang hedameh
دل اشکستنی ره سنگ هـدامـه
Dele eshkasteni re sang hedameh
کوتره بهــارماره پـر هــدانــه
Kotere behar mare par hedaneh
لچــری دود و آره ور هـدانـه
Lacheri dod o are var hedaneh
ته مسه چش همیشه خــو نشونه
Te mase chesh hamisheh kho nashoneh
تـه گـد روخنه چـــه او نشونه
Te gad rokheneh che o nashoneh
تـه دریـا و بیابــــون برمه کنه
Te darya o biyabon bermeh keneh
غم و قصه خـــله دل پاره کنه
Gham o gheseh khale del pare keneh
تــه خسه لینگه  ویمه  لنگ بهیه
Te khase linge vimeh lang bahiyeh
جنگل تــور تـــاشه ونگ بهیه
Jangel tor o tashe ye vang bahiyeh
ته سنگین بـــلاره دوش کشمه
Te sanguine belare dosh kashemeh
حرف اینتا اونتاره گوش کشمه
Harfe inta ontare gosh kashemeh
ته اون خشک هیته جاره سبزه کمه
Te on khesh hayteh jare sabzeh kemeh
تـه اون گل نیه جـاره خنه کمه
Te on gel nayeh jare kheneh kemeh
تـه لتکـــای دلــــه دار کشمه
Te letkaye delere dar kashemeh
تـه سامونــــه صناور دار کشمه
Te samone senavar dar kashemeh
دعـا لب من خــداره ونگ وامه
Deaa lab men khedare vangevameh
تیم دکــاشته بنه ره چش به رامه
Tim dekashte benere chesh berameh




[ مهدی درخشانی منصورکوهی ]

آرشی دیگر                                          

      هوا لم بیته دشمن دم

زمین ره وارش نم نم

نه بویی از زلنگ اینه

نه ونگی از کل کوهی

نغوم پیت کله و زوزه ی ورگ و بهو کر شال

پیغومه روزگار غرصه و درد

پسه حا ل و هوای دین مرد و زن عاشق

هوای عاشقی سرد

و این غدار دشمن خله نا مرد

  صدایی در نه نه نا از گلی و سینه ی آدم

گمون کندی پلنگ ویشه ره دیگر دنیه دم

میون داری دنیه تا کهر ره بوره جینگا

ونه شیهه دپیجه تادل صحرا، میون کیمه در آیش

بوره  تا جنگل افرا

همو ن افرا که هج و راست وه کوه دماوند دنه لا لا

- کمین افراسیاب اینجه کمین دره

بفکر بیتن  این سر زمین دره

کمین تهمینه ره با شه بلشت چش  دوسه چش

مگر این خاک رستم خیز

بی رستم بموندسه؟

که انتی از هدار هاکردن این ملک

دشمن ره بموئه خش

  درفش کاوه ره کی  خوانه  دس بیره؟

شه  دشمن نفس بیره

وجب به وجب این خاک

که با خون سیا وش ها عجین هسته

و شا باش هزاران مرد در این سر زمین هسته

ونه با غیرت هر مرد ایرانی بوئه  آباد

خله بده                                                                

ور هدائن

 شه غیرت ره پر هدائن

پلنگ لاش سر ورگ بتتن؟!

نکمبه باور

 ونه مرد خطر بویم

اتا مازندرونی مرد

اتا ازاده ی شبگرد

اتا سر باز اهل درد

کسی که بزنه شه دل ره به دریا

نداره ترس

ونه چرخه تو جه دشمن بهیره غم

اگر چه ونه نوم  افراسیاب و هر که نامرده

پرس سه با کمانی که ونه په غیرت ایران و ایرانی

بکشه  پر

بوره تا اون سر دنیا- آمو دریا

ازون جه بوره بالا تر

هنتا تا منزل عنقا

خله اونور ترک -اونجه

که آسمون لمبرهسته نا پیدا

دشمن شام آخر بوه دگرده  -

 امه چنبلی کوتر بوه  بگرده

برامنده - زمستونه سیو ابر تتاری ره

 روز و شوی نخاری ره

چه ونه سینه سو-هر کس  

 شه نعش بوره از این خنه بیرون

بوینه این ، تیلنده شو

دره  دار و بنه ره کشنه داهون

صدا اینه

صویی، که دار طلای ونگ

کشنه اسپه چادر ره                                              

میون ایش و جنگل

  - دره رزه ره وا هاکن!

زمین نموندنه بی مرد

بی  کلوکی و خوندش

 بی بته تن چشمه ، بی شوکا ی مست  کوه

که تاش آریو برزن در این ملک

ولی امروز

که دشمن شه بلشت چش ره دوسه

به امه  چش

زنده جینگا- خوانه تا امه خواری  جه

بهووه خش

ونه  تن تن سو- در کرک ره بیارم پائین

بختن ؛  یا شه خد کت په بیتن- ور هدائن ،بتر سین؛

خدا دونده ،که انتی تیم تال

 این ملک میونه نبونه سوز

درفش کاوه ره بروکه دس بیریم

هرس سیم  سینه به سینه ی دماوند

 شه دشمن نفس بیریم

بدونه دشمن خونی

که  هنتا یک نفر اسا

اتا مرد خطر اسا

همون تا یی که با تیری کلوم و دود مان هر چه نا مرد-         بزوئه تش

هر چی دشمن دل گر

صدا اینه

هوا لم بیته دشمن دم

نغوم پیت کله و زوزه ی ورگ و بهو کر شال               

چه نه نه کم!

 کل کوهی دشونه کوه

اتا چش ونه پیش و – صد تا چش دنبال                        

چکل ره سینه سو کنده

سر کوه ورف او کنده

بچاه بچاه ره بو کنده

  شونه تا غله ی دب بند

– اسپه دب ره دونده بند

هنیشه با  خدایی که دره سر کوه

و جر کوه - لشکر ورگ وبهو کر شال

هنتا  دارو بنه ره کشنه داهون

گمون کنده امه دراز شو دیگر نوونه توم

صدا اینه

خدایی، از بلند کوی جا اینه

دی بیته خنه ره ونه بیارم سو

کوتر چمبلی ره بال و پر هادم

 امسه چلچلا بوه

ونه خوندش ،امه درد  دوا بوه

کمین دشمن امه خاک کمین دره

بفکر بیتن  این سر زمین دره

کل کوهی دماوند سرین اسا

به عشق آرش این سر زمین اسا

بورین بوین عمو نوروز

دواره داستانی ره بهیره سر

به نوم آرشی دیگر

      به نوم آرشی دیگر 



[ مهدی درخشانی منصورکوهی ]